Open Access Unrestricted online access star

A monograph devoted to burial mounds as natural objects, summarizing eight years of research on the flora of burial mounds in various climatic and plant zones of Ukraine, conducted by a Polish-Ukrainian team of researchers from the University of Warsaw and the University of Kherson. This publication was created in collaboration with specialists from other fields: archaeology, ethnobotany, and landscape ecology. The research area covered three steppe zones and the southern part of the forest-steppe zone. Today, when the number of burial mounds in southeastern Europe has drastically decreased, their importance is being reevaluated. There is a growing awareness of the absolute necessity to protect not only the archaeological and historical value of burial mounds, but also their natural value, especially given their importance for the preservation of species diversity and the role they can play in the regeneration of steppes. Ukraine is a veritable "land of burial mounds": of the original half a million, around 100,000 have survived to the present day. The earliest information about the existence of burial mounds on the northern shore of the Black Sea was provided by Herodotus, who mentioned in his "Histories" a large burial mound on the Tyras River (Dniester), where a Cimmerian ruler was supposed to be buried. One of the most famous burial mounds is Tolstaya Mogila from the 4th century BC, where, among other things, the famous pectoral with an extremely intricate animal motif, so typical of the Scythians, was found, now exhibited in the Museum of Historical Treasures of Ukraine in Kiev.

Monografia poświęcona kurhanom jako obiektom przyrodniczym, będąca podsumowaniem 8-letnich badań nad florą kurhanów w różnych strefach klimatyczno-roślinnych Ukrainy, prowadzonych przez polsko-ukraiński zespół badaczy – pracowników Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Chersońskiego. Publikacja ta powstała we współpracy ze specjalistami z innych dziedzin: archeologii, etnobotaniki i ekologii krajobrazu. Obszar badań obejmował 3 strefy stepów i południową część strefy lasostepu. Dziś, gdy liczba kurhanów w południowo-wschodniej Europie drastycznie spadła, ich znaczenie jest doceniane na nowo. Zaczyna się dostrzegać bezwzględną konieczność ochrony nie tylko wartości archeologicznej czy historycznej kurhanów, lecz także ich wartości przyrodniczej, zwłaszcza ze względu na ich znaczenie dla zachowania różnorodności gatunkowej oraz rolę, jaką mogą odegrać w procesie regeneracji stepów. Ukraina to prawdziwa „kraina kurhanów": z pierwotnej liczby pół miliona do naszych czasów przetrwało ich około 100 tysięcy. Najwcześniejszych informacji o istnieniu kurhanów na północnym brzegu Morza Czarnego dostarczył Herodot, który w „Dziejach" wspomniał o wielkim kurhanie nad rzeką Tyras (Dniestr), gdzie miał być pochowany władca kimeryjski. Do najsłynniejszych kurhanów należy Tołstaja Mogiła z IV p.n.e., gdzie znaleziono m.in. słynny pektorał z niezwykle misternym motywem zwierzęcym, tak typowym dla Scytów, eksponowany dziś w Muzeum Historycznych Skarbów Ukrainy w Kijowie.

Creative Commons Licence cc by cc https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

pol

Freely available e-book