Open Access Unrestricted online access star

Omnipartiality. On deliberation in governance for health with the inclusion of emotions, self-interests and expertise To what extent it is possible to reconcile the will of the people with expertise? That is the traditional question of democratic policymaking. However, the dilemma outlined in this way is very misleading. It suggests that citizens have no knowledge to offer on any given issue. In addition, it insinuates some peculiar resistance of the expert elite to ignorance, egoism or emotions. A more appropriate question would rather be the following: To what extent policymaking based on expertise is possible at all? Yet another question follows. Is policymaking based solely on evidence even sound? Is the traditional ideal of impartiality, an exclusion of egoism and passions from policymaking a good ideal? Author of the book argues that a good governance for health – and policymaking in general – requires the inclusion and proper balance of the three key inputs of governance: expertise, self-interest and emotions. Considering them requires going beyond typical public debates, bargaining and even beyond expert panels. It requires public deliberation in which the three inputs could engaged in a form of constructive dialogue with each other. In good governance, we should not limit ourselves to evidence insulated from material interests and strong intuitions. We cannot orient ourselves on procedural, neutral impartiality. Rather, we should move towards omnipartiality.

Jednym z klasycznych problemów demokratycznej polityki jest pytanie o to, w jakim stopniu można pogodzić wolę ludu ze wskazaniami ekspertów. Tak zarysowany dylemat jest jednak bardzo mylący. Sugeruje, że obywatele nie mają do zaoferowania żadnej rzeczowej wiedzy w danej kwestii. Dodatkowo insynuuje się w nim jakąś znaczną odporność elity ekspertów na ignorancję, egoizm czy zwykłe porywy emocji. Lepiej postawić pytanie: do jakiego stopnia w ogóle możliwa jest polityka publiczna oparta na wiedzy eksperckiej? Jeszcze ważniejsze będzie jednak inne pytanie. Czy polityka publiczna oparta wyłącznie na dowodach naukowych i interesie wspólnym nie jest jakiegoś rodzaju widzeniem tunelowym? Czy tradycyjny ideał wykluczania egoizmu i pasji jest wzorcem słusznym? Teza naczelna książki głosi, że dobra polityka zdrowotna i polityki publiczne w ogóle wymagają właściwego zestawienia i wyważenia trzech najważniejszych wkładów polityki: wiedzy eksperckiej, interesów własnych i emocji. Sprawiedliwe ich rozważenie potrzebuje wyjścia poza typowe debaty publiczne, targi interesów, a nawet poza panele eksperckie. Obliguje do publicznej deliberacji, w której te trzy wkłady mogłyby wejść ze sobą w konstruktywny dialog. W demokracji nie powinniśmy bowiem ograniczać się do nauki oczyszczonej z materialnych potrzeb i porywów serca. Nie może być naszym celem bezduszna, proceduralna bezinteresowność. Powinniśmy raczej zmierzać w stronę rozumnej, solidarnej wszechstronniczości. Publikacja ta nie tylko zasługuje na najwyższą ocenę formalną, lecz także stanowi przykład tekstu dojrzałego, naukowo płodnego, świetnie skomponowanego i zajmującego. Jest unikatowa i w sposób ewidentny pionierska. Oprócz swej niewątpliwej wartości naukowej książka posiada również niebagatelną wartość dodaną: jest intelektualnie inspirująca, ale i emocjonalnie poruszająca. Jej treść przemawia do wyobraźni i do sumienia.

Open licence https://oapen.org/article/rights

pol

Freely available e-book